Τα 23 λεπτά στη Στάση Φόρος
Ένας άνθρωπος που περιμένει, μια καθυστέρηση, ένα βλέμμα προς το Πήλιο.
Η ιστορία
Κάθε πρωί, ο Εβαρίστο στεκόταν στη στάση Φόρος. Είχε δουλειά στις Μηλιές, όμως το λεωφορείο αργούσε κάθε μέρα 23 λεπτά. Στην αρχή τα λεπτά τον εκνεύριζαν. Ύστερα έγιναν ο κρυφός του τόπος. Κοιτούσε το Πήλιο και σκεφτόταν πόσο όμορφο θα ήταν ένα τρένο να ενώνει τον Βόλο με το βουνό. Και κάπου εκεί, στις Μηλιές, ήταν εκείνη: μια νεαρή Πηλιορείτισσα που έκανε την απόσταση να μοιάζει αβάσταχτη και το όνειρο αναγκαίο. Το τρενάκι δεν γεννήθηκε μόνο από μηχανική. Γεννήθηκε από αναμονή, έρωτα και την ανάγκη να μικρύνει η απόσταση.